fbpx
Open2Contact

Blog

Van afwijzen naar toewijzen

door | mei 5, 2021 | Blog | 2 reacties

Van de week was ik op les met een van mijn coachpaarden. Naast het vele coachwerk probeer ik hen mentaal en fysiek ook fit te houden met gymnastiek en lekker een stukje rijden.

Na het rijden stond er een moeder aan de kant naar haar dochter te kijken, die aan het lessen was. We raakte in gesprek en ook zij bleek affiniteit te hebben met coachen met paarden. We kwamen meteen dieper in gesprek en ik vertelde over mijn fascinatie voor het vakgebied en dat ik ook zo vaak mensen met burn out verschijnselen mag ontvangen in de ring.

Ik vertelde haar dat ik mij wel vaker de vraag stelde of dit toeval was binnen de paardencoaching of dat dit iets maatschappelijks en een trend van tegenwoordig is. Het fascineert mij namelijk dat zoveel mensen dit lijken te hebben ofwel hiermee rondlopen. Zo had ik eerder al eens ontdekt via een GZ psycholoog dat een burn out vaak een gevolg is vanuit angst of depressie. Maar mijn vraag was vooral waar dit toch vandaan zou kunnen komen en waarom dit juist nu zoveel voorkomt. Tuurlijk zullen, heel veel zaken een grote invloed hebben, denk aan voeding, het technologische tijdperk, de snelheid van zaken, de hoeveelheid van keuzes, laten we nog maar eens doorgaan.

Een groot component lijkt toch ook wel het onderwijssysteem en dat valt mij ook op! De dame waarmee ik sprak haakte hierop in en gaf aan dat tegenwoordig men al van baby’tjes in de baarmoeder wil weten met welk niveau zij uit de moeder komen. We zijn volkomen doorgeslagen! In de baarmoeder?! Dan al bepalen welke school het kind kan gaan volgen? Waar gaan we naar toe? Ze voegde er aan toe waar de mensen, die later met een burn out rondlopen, mee kampen: Afwijzing! Pure afwijzing hebben deze mensen al vanaf de jeugd ervaren en zij weten nagenoeg niet meer hoe deze knop uitmoet.

Jeej… weer een nieuwe bevinding. Doet mij dit weer een stapje meer en beter begrijpen hoe warme liefdevolle, in mijn ogen in de linie fysiek en mentaal gezonde mensen toch aan die vervelende burn out klachten komen? Want een ding is zeker, ik zou hen graag het pad der liefde en geluk toewijzen: compassie. Vol toewijzen en zonder afwijzen. Als zij zichzelf mogen zijn en henzelf het leven mogen toewijzen welke zij verdienen, volgens mij keren zij dan snel weer voorwaarts op het juiste pad, namelijk hun eigen pad, vol liefde innerlijke groei en plezier. Plezier in het leven, want dat is belangrijk, we mogen best een beetje meer genieten van al het moois!

Dus lieve mensen; toewijzen blijf jezelf datgene toewijzen wat voor jou bestemd is en kom anders een middagje langs dan help ik je mee te denken hoe je dat voor jezelf mag doen: compassievol toewijzen ;-).

LAAT HIERONDER EEN BERICHT ACHTER

2 Reacties

  1. Mooi onderwerp Rosa. Juist omdat ik weet dat het anders kan in het onderwijs heb ik 34 jaar geleden de stap gezet om er te gaan werken. Ik werk in de klas met powerpoints. Punten die de kinderen voor de klas kunnen verdienen met juist positieve acties. Met deze punten spelen ze een spel vrij. Juist deze spellen die we alleen spelen als alle kinderen aanwezig zijn werken aan bonding, positief zelfbeeld en compassie. Gevolg: kinderen die graag naar school komen, graag leren en ontzettend veel lol en zelfvertrouwen krijgen.
    Als er meer tijd besteedt wordt aan hoe je een fijn mens wordt en minder op de cijfers gelet wordt, hebben we in de toekomst meer stabiele mensen. Kinderen die het zwaar hebben komen bij mij op stal rust bijtanken of doen mee met een paardencoaching. Zo combineer ik onderwijs/coaching met paarden.

  2. 👌❤️Mooi uitgelegd 😊

    En voor mij ook heel herkenbaar

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.